Doorgaan naar hoofdcontent

Over Proeven en Geloven

Ha, een blog over geloof! Eindelijk antwoord op geloofsvragen als 'wat is geloof', 'waarom geloven', 'moet dat in een kerk of kan dat lekker thuis in je eentje?'.

Ik ben zelf niet gelovig opgevoed. Hoe ik daarop terugkijk: we leven, zonder het te weten, vaak sterk vanuit de opvoeding en de opleiding die we meekrijgen, en we kunnen ons soms moeilijk voorstellen dat iemand iets heel anders denkt of gelooft dan wij.

Maar in plaats van meteen diepe geloofsvragen te beantwoorden, begon ik over eten te schrijven. De komkommers in mijn moestuin. De voetbalpizza. De rupsen die verschenen in de Oost-Indische kers, en die we gevangen hebben om in een schoenendoos te laten ontpoppen.

Ik vind nou eenmaal dat beelden vaak meer spreken dan woorden. En ervaring meer dan theorie.

Mijn eerste geloofsfilosofische verhaal ging over bloedworst. Vroeger een lekkernij, en op sommige plaatsen nog. Maar net als geloof is het een beetje uit de mode.

En dus lastig om over te praten. Maar toch interessant.

Diepgang in het dagelijks leven

Hoe kwam ik er dan bij een blog te beginnen? Ik dacht nooit dat het iets voor mij was. Ik las zelf geen blogs. Ik vond het iets voor linkse intellectuelen. Totdat ik op het spoor kwam van (Engelstalige) mamablogs. Door moeders die, met een aanrecht vol vuile vaat en een stuk of zes rondrennende kinderen, boven het fornuis hangend pauselijke geschriften of de catechismus citeren. Ik had tot op dat moment echt geen idee dat er katholieken waren, misschien op nonnen kluizenaars na, maar zeker huisvrouwen, die hun geloof zo serieus namen! Naïef van mij misschien, maar ik heb een seculiere opvoeding gehad. Je was vrij om te geloven wat je wilde, maar niemand hechtte er echt belang aan. Zoiets of je wel of geen worst lust.

In 2010 begon ik op internet te zoeken naar antwoorden op mijn vragen over huwelijk en geloof: wat houdt een kerkelijk huwelijk in, doen mensen dat tegenwoordig nog, is het wat voor ons? Want aan wie stel je zulke vragen? En ik was ook bang me dom te voelen omdat ik dat allemaal nog niet wist. (Overigens kwamen die vragen natuurlijk niet uit de lucht vallen natuurlijk maar daarover later meer).

Toegeven, ik vond het een beetje overdreven om als huisvrouw pauselijke geschriften te gaan lezen en zelfs je relatietips uit de katholieke catechismus te halen. Maar aan de andere kant is dat wel een betere bron dan de diverse damesbladen. Bovendien worden zo de hersentjes die we van onze lieve heer hebben gekregen eens goed benut. Want voor een kind opvoeden, getrouwd zijn en het huishouden runnen heb je geen hersentjes nodig, toch? De huishoudschool is afgeschaft, en tegenwoordig doen we het er gewoon even bij...

Een Nederlanstalige blog over geloof, dat wilde ik. Juist die combinatie van het dagelijkse gezinsleven, met intellectuele geloofsverdieping. Ik mis wel wat community in deze niche, maargoed ik ben ook wel eigenwijs.

Daarom vind je hier de vertaling van de encycliek van de paus Amoris Laetitia en een bespreking van de Theologie van het Lichaam van Paus Johannes Paulus IIHuismoederschap is ideaal oefenterrein voor een spiritueel leven!

Mand met zes paar verschillende gebreide sokken.
En niet te vergeten mijn passie voor zelfgebreide sokken.

Humor

Humor is onmisbaar om de zwaardere kost te larderen. Om luchtigheid te geven aan serieuze onderwerpen. Oké, spek (wat doorgaans gebruikt wordt om te larderen) is niet echt luchtig, maar het geeft smeuigheid en smaak :-).

Eten

Eten koken is in zekere zin de centrale activiteit in een huishouden. Niet alleen de geest, maar ook het lichaam moet gevoed worden.

*Want het gaat niet alleen over woorden. Maar ook niet alleen over eten!*

In de praktijk komt dat neer op: wat eten we vanavond? Favoriete, nieuwe en feestelijke recepten deel ik met jullie.

*Proeven = de smaak onderzoeken/waarnemen*

Helemaal mooi is het als de moestuin ook nog wat eetbaars oplevert. Paardenbloemen en brandnetels tellen ook mee.

Dan is het ook nog eens zo, dat groenten snijden en in pannen roeren rustgevend kan werken.

En niets maakt een gezin zo tevreden als een lekkere maaltijd.

*Behalve computeren zegt Bud.*


Lezend persoon met koptelefoon op met de tekst: Over eten en over geloof zijn veel boeken geschreven - het lezen daarvan geldt voor mij als hobby.
Over eten en over geloof zijn veel boeken geschreven.
Het lezen daarvan geldt voor mij als hobby.


Minecraft Monday

In de rubriek Minecraft Monday verdiep ik me in de wereld van mijn zoon. Dat probeer ik uit te leggen aan andere ouders en belangstellenden. Zie het als een venster om 'de jeugd van tegenwoordig' beter te begrijpen.

Voor een project van de kerk maakte Bud een wereld, waar kinderen samen bouwen aan een gemeenschap. Met een kerk, huizen, een pretpark, een vrachtwagendistributiebedrijf, kantoren, spoorwegen en een kinderboerderij.

Collage van afbeeldingen uit Minecraft uit de St. Maartenwereld.

Hij werkt regelmatig aan nieuwe projecten, waarvan ik jullie graag op de hoogte houd :-).


Inspiratie

Ik hoop het gesprek aan te zwengelen. Over geloof mag gepraat worden (het zou toch vreemd zijn als je alleen de seculiere levensstijl zou mogen uitdragen).

Ik hoop te inspireren. Proeven en Geloven is ontstaan toen ik zelf naar inspiratie zocht. Er zijn veel Nederlandstalige mamablogs. Ook christelijke. Leuk om te lezen en handig als je bijvoorbeeld knutselideeën zoekt voor Pasen. Ik knutsel ook wel eens maar met twee mannen in huis waarvan één autist is dat niet echt dankbaar.

Mijn liefde ligt bij de leer. Maar dan wel ín en dóór het gewone leven.

Als je verder wilt lezen, hier is een overzicht van 4 jaar schrijfsels.

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…