Doorgaan naar hoofdcontent

Proeven ... en Geloven

Mijn Blog heet: 'Proeven en Geloven'. Proeven, daar hebben we het al over gehad. Maar geloven, hè.

Kinderen geloven niet meteen dat spinazie gezond is en vol ijzer zit en dat je er groot en sterk van wordt. Ze zeggen 'bah' en spugen de boel tegen het plafond als je niet uitkijkt.

Als ze groter worden zeggen ze 'duh', dat zoiets betekent als 'logisch, je snapt toch wel, dat ik dat niet eet...'. Op volwassen leeftijd willen we soms nóg niet eten wat gezond is, al geloven we inmiddels wel dat het goed is voor ons.

Als je iets proeft moet je het in je mond stoppen zodat je smaakpapillen worden geactiveerd. Maar vóórdat je iets in je mond stopt wil je eerst geloven dat het lekker is. Geloven zal dus aan proeven vooraf moeten gaan.

Sommige dingen, die wij vroeger aten, daar hebben wij vandaag weer moeite mee. Bijvoorbeeld bloedworst.

Soms heeft dat religieuze redenen. Maar niet voor heidenen, atheïsten en christenen.


Intermezzo:


Vandaag, 19 september, is de heiligendag van Januarius van Benevento.

Januarius komt van Janus. Janus was in de Romeinse mythologie de god van het begin en einde, van het openen en sluiten. De deur, ianua, droeg daarom zijn naam. Daarom draagt ook de maand januari zijn naam. Hij wordt meestal afgebeeld als een man met twee gezichten of als tweeling.

De relieken van deze heilige, waaronder zijn bloed, worden bewaard in een kathedraal in Napels. Op drie dagen in het jaar wordt dit eeuwenoude bloed vloeibaar, waaronder vandaag (soms ook op andere dagen). Wanneer dit op deze dagen niet gebeurt, dan voorspelt dat niet veel goeds. 

Dit alles komt uit een boek dat wij vorig jaar kregen op de feestdag van een bekendere heilige, Sint Nicolaas, 366 Heiligendagen van Paul Spapens en Kees van Kemenade. Het boek belicht elke dag één heilige. 

In 1990 verloor Italië op eigen grond de halve finale op het WK. Men zei dat dit samenhing met het bloed van de heilige Januarius dat niet vloeibaar werd dat jaar.

De vraag is, wat deed het bloed van de heilige Januarius van Benevento in andere WK-jaren?

Einde intermezzo.



De Schotse variant van bloedworst, blackpudding, wordt bij het ontbijt geserveerd. 

Vorig jaar hebben we in Duitsland bloedworst gegeten bij een proeverij, best lekker. Ik verkies hem boven de aspic die ze ook serveerden, een hartige gelatinepudding van gestold vleesnat.

Nederland kent zijn eigen bloedworst.

Het (varkens-)bloed in de worst - wat is onze angst daar eigenlijk mee? Het is niet kosher of halal en als je liever helemaal geen vlees eet dan snap ik dat je griezelt. Maar, de rest van Nederland?

In Italië heet de bloedworst 'sanguinaccio insaccato'. 

Proeven is weten.
Maar wanneer geloof je genoeg om te proeven?
En wanneer is proeven geloven?

Daar ga ik op deze blog diepgravend onderzoek naar doen. 

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…