Doorgaan naar hoofdcontent

Vegetarische Valentijnssoep

Gesneden wortel, prei en selderij voor in de Valentijnssoep.

Al jarenlang maak ik met Valentijnsdag een heerlijk soepje. Het recept is gebaseerd op Turkse bruidssoep, met een hele berg verse groenten en ander gezonds. Ik bak er een brood bij, bijvoorbeeld gemberbrood met knoflookboter. Dat maak je door aan een volkoren deeg naar keus wat verse geraspte gember toe te voegen. Als je geen tijd of zin hebt om een brood te bakken neem dan een ongesneden brood dat je zelf in dikke plakken snijd. Ik weet niet hoe het komt maar zo smaakt het bij soep het lekkerst.

Aangezien deze soep vegetarisch is en best sober, kan hij ook prima dienen als vastenmaaltijd op Aswoensdag, die dit jaar op 14 februari valt.

Ingrediënten voor 3 personen

  • 100 gram gedroogde kikkererwten (of een blikje): weken de avond tevoren
  • 100 gram zilvervliesrijst
  • een winterwortel
  • twee dunne of een dikke prei
  • 2-3 knoflooktenen
  • handjevol peterselie en/of selderij
  • theelepel kaneel
  • theelepel nootmuskaat
  • eetlepel honing
  • olijfolie
  • peper en zeezout
  • 1 liter water

Kook de rijst en de kikkererwten gaar.

Snijd de wortel in halve plakjes en de prei in halve ringen.

Hak de peterselie en/of selderij fijn. Hak de knoflook fijn.

Breng water aan de kook. Fruit de knoflook even in de olie. Voeg kaneel en nootmuskaat toe. Voeg na een minuut het hete water toe. Voeg de wortelen toe. Voeg na 5 minuten ook de prei toe en de rijst en kikkererwten.

Breng de soep op smaak met zout, peper, groene kruiden en honing.



Reacties

  1. Ziet er smakelijk uit. Voor Aswoensdag voor mij al te laat (heb onze inmiddels traditionele linzensoep voor die dag al gemaakt), maar mogelijk dat Goede Vrijdag nog een mooi moment voor ons is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Linzensoep is ook heerlijk, goed idee om ook weer eens te eten! Handig dat je het al gemaakt hebt.

      Verwijderen

Een reactie posten

Laat hier je reactie achter

Populair

Nest van een merel in de achtertuin, jonge vogels?

Een paar weken geleden kwam er een merel in onze tuin. Ze was druk bezig, blijkbaar met het bouwen van een nest. Gezellig. We hielden haar in de gaten om te kijken waar ze heen ging. Een kleine twee meter verderop, op een omgekeerde plantenschaal, was ze een nestje aan het bouwen!


Na een paar dagen zagen we haar niet meer. Het zou jammer zijn als ze weg was! Maar na een week was ze er weer. En ging op het nest zitten.
We lieten haar natuurlijk met rust, maar ik keek altijd even in het voorbijgaan in het nest. Ik bedoel, het zat pal naast de garagedeur, daar moest ik toch dagelijks langs! Bovendien heeft ze toch zelf dit plekje uitgezocht.

Tijdens het bouwen van het nest is er even een mannetje in beeld geweest, maar die heeft zich verder niet laten zien.


Inderdaad verschenen er eieren in het nest. Lichtblauwe, vier stuks.


Na een week kwamen de kuikentjes uit het ei, o wat een kleine bolletjes, net zo klein als de eitjes! Meteen was de merel vaker weg, om eten te zoeken.

Op een middag …

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren, zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Toch kwamen, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen óók diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die wél daadwerkelijk bij ons op een tegel aan de muur hing:

De mens wikt, God beschikt.
Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waarin mijn ouders zeiden…