Doorgaan naar hoofdcontent

Sint Willibrord, niet alleen van Utrecht, herinneringen aan een fietsvakantie, en... pizza!


Morgen is het feest van de heilige Willibrord, patroon van Nederland en Utrecht. Dat wordt groots gevierd in het aartsbisdom Utrecht. Nouja groots, voor zover dat gaat in een niet zo heel fanatiek katholiek deel van de wereld.* Ondanks de inspanningen van de heilige Willibrord, meer dan 1.000 jaar geleden.

Op de aankondiging van de mis waarmee we hem gedenken, stond een foto. Een foto die mij wel erg bekend voorkwam. Ik liet hem zien aan mijn Stud en Bud. Stud herkende hem niet, maar Bud wel. 'Van onze fietsvakantie!'

Dat klopte helemaal. Of toch niet helemaal. Toen ik onderstaande foto uit mijn archief opgediept had, zag ik dat het om twee verschillende beelden gaat. Wel allebei van Willibrord. Op de foto rechts, in Echternach, heeft hij een boekrol vast.

Beelden van St. Willibrord in Waxweiler en Echternach
St. Willibrord
De linkerfoto heb ik gemaakt in Waxweiler. Onderstaand bord hing daar op de kerk. Het is in het Duits dus daaronder volgt een korte Nederlandse versie.

Bord op Johannes de Doperkerk in Waxweiler.
Willibrord was op missiereis en kwam door het plaatsje Waxweiler. Toen hij daar de mis opvoerde, kwamen de mensen niet naar de mis maar ze voerden 'heidense dansen' op. 'Dans dan maar zonder onderbreking door, als je de duivelsdienst niet laten kan', ontstak hij in woede. Maar toen de mensen beloofden hun leven te beteren, bond hij in en droeg ze op jaarlijks in Echternach te gaan dansen
Daar werd de heilige Willibrord later ook begraven en naar verluidt kan je van bepaalde ziekten genezen als je op die heilige grond danst.
Je kunt tegenwoordig nog steeds op bedevaart naar Echernach gaan.

Interieur Johannes de Doperkerk in Waxweiler.

Interieur Johannes de Doperkerk in Waxweiler.


Interieur Johannes de Doperkerk in Waxweiler.

Dit is het kerkje van binnen, ik denk dat je de stijl barok noemt, met een overdaad aan kleuren en beelden. Niets is teveel voor de Heer! Ook de, wat antroposofisch aandoende plafondschildering, die ik met deze foto geen eer aandoe maar het was onmogelijk hem goed in beeld te krijgen. Ook omdat het reisgezelschap stond te springen om ergens een hapje te gaan eten. Met salami, chorizo en ansjovis. Pizza diabolo natuurlijk!

Tafel met leeg glas wijn en pizzal diabolo.

* Citaat van kardinaal Eijk, bron: bisdomblad Op Tocht 8:
Nederlandse katholieken zouden er goed aan doen zich Willibrord en zijn metgezellen voor ogen te houden. Ik wil Nederlandse katholieken niet beledigen, maar ze zijn in het algemeen nogal schuchter en bedeesd uitgevallen als het erop aankomt voor hun geloof in Christus uit te komen. 

Reacties

  1. Mooi log!
    Kardinaal heeft gelijk, want ik krijg nu enorme zin in pizza!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja, ga d'r maar aan staan. Het was echt hele lekkere pizza, maar Waxweiler is wel een eind rijden. Willibrord had een paard, hè, dat scheelt. Maar misschien hebben ze wel een lekkere Ristorante Salami bij de Albert Zwijn en dan koop je er nog wat chorizo en ansjovis bij ;-). Smakelijk!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn zoon bestiert een pizzaria in Castricum.
      Jammer dat ik daar niet meer in de buurt woon.

      Ik snap mijn dubbele antwoorden hier niet? 🙃

      Verwijderen
    2. Mijn zoon bestiert een pizzaria in Castricum.
      Jammer dat ik daar niet meer in de buurt woon.

      Ik snap mijn dubbele antwoorden hier niet? 🙃

      Verwijderen
    3. Ja dat is zeker jammer!
      Ik snap je dubbele antwoorden ook niet. Ik kan ze wel weghalen maar dat lost het probleem niet op. Vreemd??

      Verwijderen

Een reactie posten

Laat hier je reactie achter

Populair

Sunshine Blogger Award 2018

Lieve hemel, nee toch! Ik loop gauw naar de keuken en stop een vers warm knakworstcroissantje in mijn mond. Ik heb er al drie op, twee proefexemplaren niet meegerekend. Zoonlief is net naar boven vertrokken met een bordje met vijf er op.

Ik heb net de blog van Eke Brouwers gelezen, waarin zij 11 vragen beantwoordt, waarmee wij haar een beetje beter leren kennen. Ze was namelijk genomineerd voor de Sunshine Blogger Award 2018*, en onder de door haar beantwoorde vragen staat een lijstje waarin zij op haar beurt 11 blogs nomineert (en 11 vragen stelt). Het zou grappig zijn als ik daartussen stond, dacht ik, maar dat is natuurlijk helemáál niet zo (stop nog een worstenbroodje in mijn mond). Maar daar zie ik plots mijn naam staan. Hoe leuk is het, dat iemand zomaar aan je denkt. En daarmee het zonlicht doet schijnen (dat op deze sombere aprildag extra aangenaam is).

In ieder geval een worstenbroodje waard!


11 Vragen beantwoorden 1. Wat zou je willen worden of zijn als er geen belemmeringe…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…