Doorgaan naar hoofdcontent

Het probleem van ijdelheid



IJdelheid. Mijn favoriete foute onderwerp. Het zet je zo lekker op het verkeerde been, vooral als er in verband met geloof over wordt gesproken. Dat je niet mooi zou mogen zijn. Sterker nog, dat je niet mooi bént. Dat je daarom allemaal ijdele = zinloze dingen moet doen om er tóch mooi uit te zien. Van de buitenkant. De binnenkant kunnen we tenslotte niet zien.

Ik heb er eerder over geschreven:

IJdelheid, alles ist eitel
'Waar voorgaande generaties opgroeiden met angst voor ijdelheid, de christelijke hoofdzonde, groeien huidige generaties op met de ijdelheid zelf.'
IJdelheid der ijdelheden
'Het is juist de ijdelheid, het laagje vernis, dat verbloemt hoe het echt met ons gaat.'
'Dat kan een mooi of een lelijk laagje zijn, als er maar geen zonlicht doorheen komt.'
IJdelheid
'IJdelheid gaat over zelfhaat. Je haat het gezicht in de spiegel, de jeugdpuistjes, het overgewicht of de rimpels. Deze haat groeit en wordt in onze omgeving vaak meer gevoed dan afgezwakt, want er valt een hoop geld te verdienen aan onzekere mensen.'
'IJdelheid is het je voortdurend druk maken over wat anderen van je vinden. Uiterlijk, maar ook qua gedrag. Zodanig dat je bereid bent zonden te plegen om maar aardig gevonden te worden.'

IJl en ijdel, zegt Prediker, alles is ijdel.


IJdelheid heeft twee betekenissen. Wikipedia:
1) het verlangen beter of aantrekkelijker te zijn dan een ander (het griekse hybris of overmoed).
2) het latijnse vanitas wat duidt op leegheid, vergankelijkheid, zinloosheid.
 De ijdelheid van prediker gaat over de tweede betekenis. Maar zijn de betekenissen wel zo verschillend? Schuilt er niet een oneindige leegte in de zelfhaat voor de spiegel? In het steeds opnieuw zoeken naar bevestiging van onze schoonheid, waarbij we schoonheid definiëren in termen van 'de juiste hoeveelheid ogenzwart', 'het juiste kapsel' (is toch eerder een kwaliteit van de kapper), 'een lage BMI', 'modieuze kleding'. Dingen die zich aan de buitenkant bevinden en vaak niet eens van onszelf zijn.


Schoonheid als toevallige constellatie van moleculen, in tegenstelling tot de doordachte schoonheid, gewild en gemaakt door Schepper God.

Schoonheid als menselijke creatie. Beschaamd slaat hij zijn ogen neer als het beeld in de spiegel niet lijkt op de afbeeldingen in tijdschriften en op tv. We proberen te lijken op - door wie? - gecreëerde beelden en verliezen het contact met wie we van binnen zijn - dat wat zich aan het zicht onttrekt - de wereld van gevoelens, intuïtie, je thuis voelen in de wereld.

Alles ist eitel klinkt het lied.


Als je geschapen zou zijn, hoe zou de Schepper jou dan zien? Als je intentioneel en met liefde gewild was? Geen foutje, of, op zijn best, 'gepland'. Zou je dan durven weigeren de mal van de mallemolen die wereld heet, op jezelf toe te passen?

Voor de spiegel staan en zien wat is.


Zolang wij zinloosheid nastreven met ijdelheid, is onze ijdelheid ijdel. Zoeken naar blijvende schoonheid is ijdel en leeg, want altijd tijdelijk.


Alhoewel... in de vorm van etalagepoppen een stuk langer houdbaar!

De foto's heb ik gemaakt van de poppenverzameling van mijn moeder.

Reacties

Een reactie posten

Laat hier je reactie achter

Populaire berichten van deze blog

Koffie met koekjes

Eén keer per week is er hier doordeweeks een mis. Gewoon op woensdagochtend en daarna drinken we koffie. Nu zijn jullie natuurlijk hartstikke nieuwsgierig naar wat daar aan die koffietafel besproken wordt. Gaat het over de eerste lezing, het evangelie, de preek? Over de hostie die, onder invloed van de wijn, smelt op de tong? Of al 'weg' was vóór de wijn?

Of zijn zulke dingen onsprekelijk onbespreekbaar, onnoemelijk en onzegbaar?

Gaat het liever over de kwaliteit van de koffie, de aan- of juist de afwezigheid van de Mariakaakjes en de Jozefkoekjes?

Het gure novemberweer? De naderende Sinterklaas, alreeds voorafgegaan door Broeder Maarten en Aartsengel Michaël?

Inderdaad werd vanmorgen het hoe en waarom van de halve mantel die Sint Maarten weggaf besproken (hij gaf zijn eigen helft weg, de andere helft was eigendom van het leger, die kon hij dus niet weggeven). En dat er vele kindertjes langs de deuren zijn geweest terwijl er maar weinig kindertjes op vrijdag in de kerk naar h…

De zandprinses aan het werk: iets met een appel en een slang

Eén viering, zeven kerken. Eén kerk, zeven dorpen.

Eén evangelieverhaal. En één zandprinses.

Door het verhaal van de zandprinses loopt een lijn. Een verhaallijn die vertelt over de schepping van onze mooie planeet. Maar dan is er een scheidslijn, een scheuring. Iets met een slang...





Ook door het evangelieverhaal loopt een lijn. Matteüs 25 vertelt over vijf domme en vijf verstandige bruidsmeisjes. Allemaal gingen ze de bruidegom tegemoet (Hun eigen bruidegom? Een andere?). Maar waar de verstandige meisjes extra olie hadden meegenomen voor hun lamp, hadden de domme dat niet. Terwijl de domme meisjes nieuwe olie haalden kwam net de bruidegom eraan. En die deed mooi de deur op slot nadat hij de verstandige meisjes had binnengelaten.

Maar waarom waren de verstandige meisjes niet óók aardige meisjes en deelden ze hun olie niet? Een heel ander verhaal dan dat van Sint Maarten die, gisteren nog, zijn mantel deelde met een arme man.

Nouja de boodschap is in ieder geval, dat je voorbereid moet…