Doorgaan naar hoofdcontent

2 x zelf gemberbier maken


Als je vroeger net als ik De Vijf las, dan ken je misschien wel de gemberdrank die de jonge avonturiers altijd dronken. Bij de 7-up en de cola, daar stond het in de supermarkt. Het is een frisdrank op basis van gember. De kant en klaar versie vind ik eigenlijk veel te zoet, dus ik ging op zoek naar een recept om het zelf te maken.

Drie recepten voor gemberbier vond ik op Wikihow en ik probeerde er twee. De eerste, met gist en de laatste, zonder gist. In de gistversie ontstaat wat alcohol als je het lang laat staan (een week, maar de smaak verandert dan ook en dat wordt niet aangeraden).


Dit is wat je nodig hebt voor de gistversie. Deze moet twee dagen staan. De andere versie is meteen klaar, maar is wel meer werk doordat je een gember-aftreksel maakt (zelfde ingredi毛nten minus de gist).


Zelf vond ik de gistversie het lekkerst, wij allemaal eigenlijk. Dat kwam vooral door de lekkere bubbels. Voor de andere had ik een soda-apparaat gebruikt. Dat werkt op zich goed, maar je mengt dat dus met het gember-aftreksel waardoor er te weinig bubbels overblijven naar mijn smaak.

Ik vind wel dat er erg veel suiker in gaat, een grote kop op een fles (zie foto hierboven). Er lijken wel mogelijkheden te zijn om met minder suiker te werken. De gist heeft maar 茅茅n lepel suiker nodig al duurt het proces dan wel wat langer, en, ook heel interessant, je kunt werken met de gember-bug. Dat is wel een beetje veel werk want het beestje heeft elke dag voeding nodig, maar het zou weleens een winner kunnen zijn dus dat ga ik zeker proberen.

Reacties

  1. Ik ben wel echt benieuwd naar de smaak ervan Want gember heeft toch een felle smaak :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het smaakt stevig, maar toch wel als frisdrank. Ik zet ook weleens thee van gember (met honing en citroen) en dat smaakt scherper vind ik. Je kunt de hoeveelheid gember naar je smaak aanpassen.

      Verwijderen
  2. Ik zag gisteren een tv-reclame.
    Ging over Heineken 0.0 bier.
    Er stond geschreven, eerst PROEVEN dan GELOVEN.
    Wist niet dat je ook reclamewerk deed? 馃槈

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha! Die is grappig. Ik kende hem nog niet. 馃嵑

      Verwijderen

Een reactie posten

Laat hier je reactie achter

Populaire posts van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren, zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Toch kwamen, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen 贸贸k diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren 茅n aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die w茅l daadwerkelijk bij ons op een tegel aan de muur hing:

De mens wikt, God beschikt.
Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waarin mijn ouders zeiden…

Kleding kopen met autisme

Er is een tijd geweest dat ik bergen schattige baby- en peuterkleertjes had. Die tijd is voorbij. Ergens tijdens de basisschooljaren kreeg zoonlief Bud zo langzaamaan een eigen mening over zijn kleding.

Het begon ermee dat Bud, al op jonge leeftijd, knoopjes ging haten. Hij wilde geen overhemden, en toen hij op een leeftijd kwam waarop broeken geen elastiek meer hebben, toen vonden we de oplossing door een stukje stof over de knoop te naaien. We...? Ik dus.

Vanaf een jaar of twaalf, dertien moesten de kleuren eraan geloven. Alles moest zwart zijn.

Jarenlang waren we bij H&M geslaagd: die hadden een model broek dat, in een steeds grotere maat, jaren meeging.. Het was geen spijkerbroek, geen joggingbroek maar een gewone br贸茅k. Ze hadden hem in geel, rood, groen en blauw. Via grijs en bruin kwam de overgang naar zwart. Gelukkig hadden ze diezelfde broek 贸贸k in het zwart.

Totdat meneer mij voorbij streefde qua lengte. Maatje 176 werd te kort.

Daar kwamen wij achter in september, toen…