Doorgaan naar hoofdcontent

Toetje met pecannootjes en sinaasappel

Toetje in mooi glas met hangop, sinaasappelgelei en gesuikerde pecannootjes.
Een lekker toetje, zou je zeggen. En inderdaad, het wás ook een lekker toetje. Maar wat een hoop werk. Een bak volle yoghurt uit laten lekken, dat moet een dag tevoren gebeuren. Dan een vanillestokje uitschrapen. Van drie sinaasappels de partjes tussen de velletjes uit snijden. Dat vind ik altijd zo'n rotwerk. Het duurt zo lang en het lijkt zo zinloos. Dat is het niet, blijkt later. Het was trouwens wel een enorme hoeveelheid, de sinaasappelen waren nogal groot, dus ik heb meer dan de helft ingevroren, voor een volgende keer. De partjes plus sap, en wat scheppen suiker, 'koken tot het stroperig is'. Maar ik had zoveel sap dat het van z'n levensdagen niet vanzelf stroperig werd. Dus twee blaadjes gelatine toegevoegd (eerst in koud water weken).

Dan een ons pecannoten roosteren. Ook daar een paar scheppen suiker aan toevoegen, die nu als het goed is om de noten een mooi carameljasje vormen. Af laten koelen en de noten in stukjes breken (hier vroeg ik mij af of dat niet beter vóór het roosteren had kunnen gebeuren??). Dan nog wat kruidjes door de yoghurt - niet teveel: kardemom, kaneel en nog wat schepjes witte basterdsuiker.

De yoghurt opdienen met wat eetlepels sinaasappelprut erbovenop, en dan de nootjes erover.

Ik vermoed dat kinderen - met autisme maar ook andersoortige - niet graag fliebertjes of harde stukjes door de yoghurt hebben. Apart serveren is een optie. Die van mij wilde de nootjes niet omdat die tussen zijn beugel gaan zitten. Maar de sinaasappelgelei vond hij heerlijk! En hij houdt niet van sinaasappelen. 'Best zoet', tja, hoe kan dat... Het kost wat moeite maar dan heb je ook een sinaasappelbereiding die doet eten! Maargoed dan weet je tenminste waarvoor je anderhalf uur (en dat was dan alleen nog voor het toetje) in de keuken staat.

Daar word ik nou gelukkig van.
En ja het was in vijf minuten op.

Toetje in mooi glas met hangop, sinaasappelgelei en gesuikerde pecannootjes.

Reacties

  1. Klinkt lekker (als ik in een recept alle ingrediënten lust moet het wel lekker zijn) en ziet er heerlijk uit, maar inderdaad wat een werk zeg en wel heel erg zoet denk ik, niet goed voor mij als diabeet... :-(

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Laat hier je reactie achter

Populaire berichten van deze blog

Koffie met koekjes

Eén keer per week is er hier doordeweeks een mis. Gewoon op woensdagochtend en daarna drinken we koffie. Nu zijn jullie natuurlijk hartstikke nieuwsgierig naar wat daar aan die koffietafel besproken wordt. Gaat het over de eerste lezing, het evangelie, de preek? Over de hostie die, onder invloed van de wijn, smelt op de tong? Of al 'weg' was vóór de wijn?

Of zijn zulke dingen onsprekelijk onbespreekbaar, onnoemelijk en onzegbaar?

Gaat het liever over de kwaliteit van de koffie, de aan- of juist de afwezigheid van de Mariakaakjes en de Jozefkoekjes?

Het gure novemberweer? De naderende Sinterklaas, alreeds voorafgegaan door Broeder Maarten en Aartsengel Michaël?

Inderdaad werd vanmorgen het hoe en waarom van de halve mantel die Sint Maarten weggaf besproken (hij gaf zijn eigen helft weg, de andere helft was eigendom van het leger, die kon hij dus niet weggeven). En dat er vele kindertjes langs de deuren zijn geweest terwijl er maar weinig kindertjes op vrijdag in de kerk naar h…

De zandprinses aan het werk: iets met een appel en een slang

Eén viering, zeven kerken. Eén kerk, zeven dorpen.

Eén evangelieverhaal. En één zandprinses.

Door het verhaal van de zandprinses loopt een lijn. Een verhaallijn die vertelt over de schepping van onze mooie planeet. Maar dan is er een scheidslijn, een scheuring. Iets met een slang...





Ook door het evangelieverhaal loopt een lijn. Matteüs 25 vertelt over vijf domme en vijf verstandige bruidsmeisjes. Allemaal gingen ze de bruidegom tegemoet (Hun eigen bruidegom? Een andere?). Maar waar de verstandige meisjes extra olie hadden meegenomen voor hun lamp, hadden de domme dat niet. Terwijl de domme meisjes nieuwe olie haalden kwam net de bruidegom eraan. En die deed mooi de deur op slot nadat hij de verstandige meisjes had binnengelaten.

Maar waarom waren de verstandige meisjes niet óók aardige meisjes en deelden ze hun olie niet? Een heel ander verhaal dan dat van Sint Maarten die, gisteren nog, zijn mantel deelde met een arme man.

Nouja de boodschap is in ieder geval, dat je voorbereid moet…