Doorgaan naar hoofdcontent

Naar de kerk - of toch uitslapen?

Tekening van een tegeltje met de tekst: 'Wat is waardevoller dan samen opgroeien met God?'

'Waarom ga je ervanuit dat ik meega?', vraagt Bud, als ik hem om kwart over tien roep op een zondagmorgen. Daar sta ik dan met mijn goede gedrag en mijn mond vol tanden. Goede gedrag, want ik heb hem tot het láátste moment laten liggen.

'Je gaat toch altijd mee? De afspraak is... '
'Er is geen afspraak!!! Ik wil gewoon niet meer zo vaak naar de kerk!'

Ik heb ook ooit een afspraak met mezelf gemaakt, want anders komt er nooit wat van. Dan denk je elke zaterdagavond, zal ik morgen toch maar níet gaan want uitslapen is zo lekker! Ik heb regelmatig tot God geroepen dat hij mij dan maar op tijd wakker moet maken, als hij wil dat ik kom. En dan liet ik de hele strijd los. En werd doorgaans, soms maar net op tijd, wakker.

'Er is wel een afspraak', pareer ik met weinig succes, 'Je zou om de week meegaan...'
'Er is géén afspraak', onderbreekt hij me, 'je gaat toch geen afspraak maken over hoe vaak je naar de kerk gaat? Ik wil gewoon sóms gaan, bijvoorbeeld als oma meegaat.'

Maar oma gaat niet graag meer naar de kerk. Hooguit met Pasen en Kerst, en dan nog omdat wij dat vragen.

Ik wil nu graag een clou schrijven, bijvoorbeeld: we hadden die middag een goed gesprek en Bud gaat nu óm de week mee. Maar die duidelijkheid heb ik nog niet. Die zondagmorgen koos hij eieren voor zijn geld, en ging mee. Daarom heb ik hem dat gesprek maar bespaard. Voorlopig.



De foto komt uit de kerk waar ik laatst was om met het kerkkoor te zingen op een ziekendag. Daar hingen een paar grote vellen met door mensen gemaakte 'tegeltjes', met daarop zelfbedachte wijsheden.

Reacties

  1. Wij hadden ook een soort afspraak met onze kinderen.
    Na je 18e verjaardag kies je zelf of je naar de kerk ga of niet?

    Lang verhaal kort, er gaan er nu nog twee.
    Mijn kleinkinderen worden zelfs niet meer gedoopt.
    Doet mij veel pijn en zij voelen niets.

    Ooit toen mijn eerste kleinkind bijna op sterven lag vanwege een zware longontsteking, heb ik mijn dochter een rozenkrans gegeven met de mededeling, "bid voor je kind?"
    Ik weet niet of zij dat gedaan heeft?

    Het enige wat ik nu doe is God smeken dat zij inzicht en geloof krijgen.

    Dank voor je mooie logje.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tja.. die tijd komt in meer gezinnen aan! Ze willen hun eigen weg bepalen. Hoop dat hij de kerk gaat missen! Geef hem maar de tijd en dwing niks af want dan gaat het juist verkeerd. Dat heb ik zelf meegemaakt! Ik werd verplicht om naar de kerk te gaan en toen ik eenmaal het huis uit was ben ik de eerste jaren nooit meer geweest...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het valt vooralsnog mee, 'om de week' blijft er in. Dwingen geloof ik ook niet in.

      Verwijderen

Een reactie posten

Laat hier je reactie achter

Populair

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren, zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Toch kwamen, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen óók diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die wél daadwerkelijk bij ons op een tegel aan de muur hing:

De mens wikt, God beschikt.
Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waarin mijn ouders zeiden…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…

5 leuke dingen die we gedaan hebben in de zomervakantie

Ik had eigenlijk gepland gewoon door te schrijven in de zomervakantie, maar daar is minder van gekomen dan ik had gedacht. Vakantie vieren, daar gaat een hoop tijd in zitten! Daarvan wil ik enkele hoogtepunten met jullie te delen.
Op 5: Wandeling door Amersfoort Ik hou sowieso van wandelen, maar mijn man niet zo. Een stadswandeling is dan een goed alternatief. Via een wandelsite hadden we een route gedownload. Voor de liefhebber, de gps-file werd geladen in OSM, een open source route-app.






Op 4: Boottochtje in Giethoorn Dit stond al tijden op de 'bucketlist' van Stud. Het weer viel niet helemaal uit zoals de app had voorspeld, dus we trotseerden toch maar de kans op regen. Gelukkig viel het reuze mee en konden we lekker varen in een niet al te drukke bootjesfile! We kwamen opvallend veel Israeli's en arabieren tegen. Alleen nog net niet samen in een bootje. En mijn telefoon had kuren waardoor de helft van de foto's, waaronder die van ons drieën, niet opgeslagen zijn.
Bu…