Doorgaan naar hoofdcontent

Naar de kerk - of toch uitslapen?

Tekening van een tegeltje met de tekst: 'Wat is waardevoller dan samen opgroeien met God?'

'Waarom ga je ervanuit dat ik meega?', vraagt Bud, als ik hem om kwart over tien roep op een zondagmorgen. Daar sta ik dan met mijn goede gedrag en mijn mond vol tanden. Goede gedrag, want ik heb hem tot het láátste moment laten liggen.

'Je gaat toch altijd mee? De afspraak is... '
'Er is geen afspraak!!! Ik wil gewoon niet meer zo vaak naar de kerk!'

Ik heb ook ooit een afspraak met mezelf gemaakt, want anders komt er nooit wat van. Dan denk je elke zaterdagavond, zal ik morgen toch maar níet gaan want uitslapen is zo lekker! Ik heb regelmatig tot God geroepen dat hij mij dan maar op tijd wakker moet maken, als hij wil dat ik kom. En dan liet ik de hele strijd los. En werd doorgaans, soms maar net op tijd, wakker.

'Er is wel een afspraak', pareer ik met weinig succes, 'Je zou om de week meegaan...'
'Er is géén afspraak', onderbreekt hij me, 'je gaat toch geen afspraak maken over hoe vaak je naar de kerk gaat? Ik wil gewoon sóms gaan, bijvoorbeeld als oma meegaat.'

Maar oma gaat niet graag meer naar de kerk. Hooguit met Pasen en Kerst, en dan nog omdat wij dat vragen.

Ik wil nu graag een clou schrijven, bijvoorbeeld: we hadden die middag een goed gesprek en Bud gaat nu óm de week mee. Maar die duidelijkheid heb ik nog niet. Die zondagmorgen koos hij eieren voor zijn geld, en ging mee. Daarom heb ik hem dat gesprek maar bespaard. Voorlopig.



De foto komt uit de kerk waar ik laatst was om met het kerkkoor te zingen op een ziekendag. Daar hingen een paar grote vellen met door mensen gemaakte 'tegeltjes', met daarop zelfbedachte wijsheden.

Reacties

  1. Wij hadden ook een soort afspraak met onze kinderen.
    Na je 18e verjaardag kies je zelf of je naar de kerk ga of niet?

    Lang verhaal kort, er gaan er nu nog twee.
    Mijn kleinkinderen worden zelfs niet meer gedoopt.
    Doet mij veel pijn en zij voelen niets.

    Ooit toen mijn eerste kleinkind bijna op sterven lag vanwege een zware longontsteking, heb ik mijn dochter een rozenkrans gegeven met de mededeling, "bid voor je kind?"
    Ik weet niet of zij dat gedaan heeft?

    Het enige wat ik nu doe is God smeken dat zij inzicht en geloof krijgen.

    Dank voor je mooie logje.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tja.. die tijd komt in meer gezinnen aan! Ze willen hun eigen weg bepalen. Hoop dat hij de kerk gaat missen! Geef hem maar de tijd en dwing niks af want dan gaat het juist verkeerd. Dat heb ik zelf meegemaakt! Ik werd verplicht om naar de kerk te gaan en toen ik eenmaal het huis uit was ben ik de eerste jaren nooit meer geweest...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het valt vooralsnog mee, 'om de week' blijft er in. Dwingen geloof ik ook niet in.

      Verwijderen

Een reactie posten

Laat hier je reactie achter

Populaire berichten van deze blog

Koffie met koekjes

Eén keer per week is er hier doordeweeks een mis. Gewoon op woensdagochtend en daarna drinken we koffie. Nu zijn jullie natuurlijk hartstikke nieuwsgierig naar wat daar aan die koffietafel besproken wordt. Gaat het over de eerste lezing, het evangelie, de preek? Over de hostie die, onder invloed van de wijn, smelt op de tong? Of al 'weg' was vóór de wijn?

Of zijn zulke dingen onsprekelijk onbespreekbaar, onnoemelijk en onzegbaar?

Gaat het liever over de kwaliteit van de koffie, de aan- of juist de afwezigheid van de Mariakaakjes en de Jozefkoekjes?

Het gure novemberweer? De naderende Sinterklaas, alreeds voorafgegaan door Broeder Maarten en Aartsengel Michaël?

Inderdaad werd vanmorgen het hoe en waarom van de halve mantel die Sint Maarten weggaf besproken (hij gaf zijn eigen helft weg, de andere helft was eigendom van het leger, die kon hij dus niet weggeven). En dat er vele kindertjes langs de deuren zijn geweest terwijl er maar weinig kindertjes op vrijdag in de kerk naar h…

De zandprinses aan het werk: iets met een appel en een slang

Eén viering, zeven kerken. Eén kerk, zeven dorpen.

Eén evangelieverhaal. En één zandprinses.

Door het verhaal van de zandprinses loopt een lijn. Een verhaallijn die vertelt over de schepping van onze mooie planeet. Maar dan is er een scheidslijn, een scheuring. Iets met een slang...





Ook door het evangelieverhaal loopt een lijn. Matteüs 25 vertelt over vijf domme en vijf verstandige bruidsmeisjes. Allemaal gingen ze de bruidegom tegemoet (Hun eigen bruidegom? Een andere?). Maar waar de verstandige meisjes extra olie hadden meegenomen voor hun lamp, hadden de domme dat niet. Terwijl de domme meisjes nieuwe olie haalden kwam net de bruidegom eraan. En die deed mooi de deur op slot nadat hij de verstandige meisjes had binnengelaten.

Maar waarom waren de verstandige meisjes niet óók aardige meisjes en deelden ze hun olie niet? Een heel ander verhaal dan dat van Sint Maarten die, gisteren nog, zijn mantel deelde met een arme man.

Nouja de boodschap is in ieder geval, dat je voorbereid moet…