Doorgaan naar hoofdcontent

Halloween, Allerheiligen, Allerzielen. Wat vier jij?


'Mam, weet je waarom we met Halloween verkleed gaan als skeletten enzo?', zegt Bud tijdens het avondeten. Zonder op antwoord te wachten gaat hij verder: 'Vroeger geloofden de Kelten dat op 31 oktober met Halloween de doden als geesten terugkwamen. Daarom verkleedden de mensen zich ook net zo, want dan dachten de geesten dat zij óók geesten waren.' Hij had op school een filmpje gezien van de Red Sneep, of zoiets.

Ik denk een moment na: 'Het woord Halloween komt anders van... '

'De katholieken hebben Halloween afgepakt van de Kelten, net als alle andere feesten', onderbreekt Bud mij.

Daar weet ik even niets tegenin te brengen. Het was alsof hij al wist wat ik zou gaan zeggen, zo snel was hij. Halloween komt van 'All Hallows Eve' wilde ik zeggen, de vooravond van Allerheiligen. Dat vieren we op 1 november. Katholieken, dus.

'Ik weet wel hoe dat vroeger ging hoor, ze trokken rond om tegen de mensen te zeggen dat ze Christenen moesten worden. En ze namen oude gebruiken over, omdat de mensen zich anders niet wilden bekeren.'

Ook daar heb ik weinig tegenin te brengen.

Maar het punt is niet dat de Kelten hun Keltische gebruiken vieren, maar dat de moderne westerling die, graag van God en gebod los is, en meestal óók niet in voorouderverering geloofd, tóch iets wil vieren en dan maar willekeurig wat oude gebruiken van stal haalt. Christelijk dat willen we vaak niet meer, niet als gehele cultuur althans, maar wat oude heidense gebruiken, ach waarom ook niet. Goed voor de omzet van de feest- en snoepwinkels. Als die nog bestaan. En wát ze dan precies vieren, volgens mijn zoon dus het communiceren met de overleden geesten, dat boeit blijkbaar niemand 'want we geloven er toch niet in'. Kan me toch niet voorstellen dat het de bedoeling is dat we alle oude Keltische gebruiken nu in ere gaan herstellen. Kan me ook niet voorstellen dat de Kelten er nou trots op zouden zijn dat we één van hun gebruiken 'afpakken' terwijl we nauwelijks weten wat we aan het doen zijn. Integendeel.

Ik probeer me, heel katholiek, een compromis van een gezamenlijke viering voor te stellen. 'Met Pasen, als wij de opstanding van Christus vieren, dan vieren de joden de uittocht uit Egypte. Ze geloven niet dat Jezus de messias is, dus dat vieren ze natuurlijk ook niet. Ik kan best het joodse Pesach meevieren, maar dan denk ik ook aan 'mijn' Paasfeest.'

Ik weet niet of het een waterdichte redenering is. De vergelijking loopt ook spaak want we hebben het niet over Kelten die hun eigen feest vieren maar over een volk dat maar wat rommelt met zijn feesten (zal ik maar niet over Sinterklaas beginnen - onze 'knuffelheillige').

Het vieren van contact met de voorouders waarbij we ze op bovenstaande wijze ontmoeten is niet verenigbaar met het christelijke idee. Wij kunnen wel bidden tot onze overledenen. We kunnen ze vragen voor ons te bidden, net zoals we dat aan elkáár kunnen vragen. Maar dat gaat niet gepaard met een verkleedpartij of het beeld van 'in den lijve' contact hebben (al verkleden de kinderen in sommige katholieke families zich als Heiligen).

Ik hoop dat Bud woensdagavond meegaat naar de Allerheiligenviering (Allerzielen moet ik zingen dus dat gaat niet). Want in de kerk gebeurt ook van alles. Misschien niet zo visueel als de Kelten hun doden eer brachten, maar toch. Maar dan moet ik wel woensdag zijn kranten vouwen. Dan lukt het misschien.

Reacties

Populair

Sunshine Blogger Award 2018

Lieve hemel, nee toch! Ik loop gauw naar de keuken en stop een vers warm knakworstcroissantje in mijn mond. Ik heb er al drie op, twee proefexemplaren niet meegerekend. Zoonlief is net naar boven vertrokken met een bordje met vijf er op.

Ik heb net de blog van Eke Brouwers gelezen, waarin zij 11 vragen beantwoordt, waarmee wij haar een beetje beter leren kennen. Ze was namelijk genomineerd voor de Sunshine Blogger Award 2018*, en onder de door haar beantwoorde vragen staat een lijstje waarin zij op haar beurt 11 blogs nomineert (en 11 vragen stelt). Het zou grappig zijn als ik daartussen stond, dacht ik, maar dat is natuurlijk helemáál niet zo (stop nog een worstenbroodje in mijn mond). Maar daar zie ik plots mijn naam staan. Hoe leuk is het, dat iemand zomaar aan je denkt. En daarmee het zonlicht doet schijnen (dat op deze sombere aprildag extra aangenaam is).

In ieder geval een worstenbroodje waard!


11 Vragen beantwoorden 1. Wat zou je willen worden of zijn als er geen belemmeringe…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…