Doorgaan naar hoofdcontent

Een verrassing op zondag en een muziektip

Het was druk aan de rechterkant van de kerk. Drukker dan aan de linkerkant. Ik ging daarom maar links zitten. Tussen een hoop vreemde gezichten. Net langs de pilaar zie ik enkele bekende gezichten, van koorleden die een gelegenheidssamenzang vormen.

Dan wordt meegedeeld dat vicaris Woorts voorgaat, in plaats van onze eigen pastoor. Even later legt hij uit, dat hij gisteren aan de telefoon onze pastoor sprak die hem tussen neus en lippen door vertelde dat hij eerst hier de mis zou doen, vervolgens in een kerk aan het andere eind van de parochie, en daarna weer terug naar hier voor een doop.

Deze eerste viering wilde de vicaris wel overnemen want hij is hier ook pastoor geweest.

Ik denk terug aan die tijd, twaalf jaar geleden, dat hij hier pastoor was. Ik had, ook na mijn doop, nooit zo de behoefte gehad aan, laten we zeggen, de sociale kant van geloof. Toch had ik besloten  weer eens naar de kerk te gaan.

Tien jaar terug zat ik hier, óók aan de linkerkant. 'Is dit het nu', dacht ik.

Dus ik besloot mijn hart te openen. Voor zover je dat kan besluiten. Dan hoor ik ineens, door mijn eigen gedachten heen, weer de pastoor, vertellend over de Rode Zee. Het wonderlijke verhaal van de uittocht van het volk van Israël door de Rode Zee. Zelfs velen die, zoals ik, niet met de Bijbel zijn opgevoed, kennen dat verhaal nog wel. Ik herinner me dat ik naar de pastoor zat te kijken, en dacht 'hij gelooft werkelijk wat hij zegt'. En ik zag weer een glimp van het geloof waardoor ik me zes jaar daarvoor had laten dopen.

'Ja maar God', zei ik, in gedachten. 'Leuk zo'n ervaring, maar morgen is het weer voorbij en ben ik weer terug bij af. Ik heb er alleen iets aan als zoiets beklijft.'

'Het zal beklijven', zei God. 'Kom maar terug volgende week, en de week daarna, en de week daarna... Een paar weken zal je het nog voelen, al zal het wel wat afnemen.'

Het ging zoals gezegd.

Daar dacht ik allemaal aan, toen ik weer aan de linkerkant in de kerk zat. Nu ging het evangelie* over de zaaier die gezaaid had. Maar 's nachts, toen hij lag te slapen, kwam de duivel en zaaide onkruid tussen het zaaigoed. God, stuur uw heilige geest, bad ik, opdat ik ook nu begrijp wat u mij te zeggen heeft.

Prompt realiseerde ik me dat dat wel iets zou zijn over de balk in je eigen oog. En dat was ook de wending die de preek nam. Over de ellende in de wereld, de voorspellingen van Fatima, en dat we toch allereerst naar onszelf moeten kijken.

Ik heb het geprobeerd maar dat is lastig met zo'n balk in je oog. Beetje troost heb ik van de wetenschap dat ik niet de enige ben die dat probleem heeft.


Ike Ndolo – Riverside

My bones are week in me
And my eyes are closed because of what they’ve seen
I am stuck in smoke and fire
And it’s getting hard to breathe 
My spirit chokes in me
Now I cannot stand,
I am on my knees
Hope is coming again, yeheyey 
Come on down to the riverside
Come on down and get baptized
Come on down to the riverside
Cause we’ve got to die to make it out alive 
His water brings me life,
Renews my soul and returns my sight
My heart was cold as ice
But you made it beat again
My days have turned to night
But you call my name
And get me back for light
Bringing hope back again 
Refrein

* dagelijks evangelie van 23 juli 2017

Populair

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren, zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk geweest zijn. Toch kwamen, na dat open-deur-beleid van de jaren '70, bij hen óók diverse sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die wél daadwerkelijk bij ons op een tegel aan de muur hing:

De mens wikt, God beschikt.
Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waarin mijn ouders zeiden…

Amoris Laetitia, een eenvoudige Nederlandse vertaling I

De vreugde van de liefde
brief van de paus over huwelijk en gezin

Maar wie probeert vandaag de dag huwelijken te versterken? Wie helpt gehuwden hun problemen te overkomen, helpt hen bij de opvoeding van kinderen en, in het algemeen, wie bemoedigt de stabiliteit van de huwelijksverbintenis? (52)

Graag schijn ik in een deel of vijf zeven mijn licht over deze recente brief van de paus. Ik blijf zo dicht mogelijk bij zijn woorden (ahum de engelse vertaling daarvan), maar het moet wel goed leesbaar blijven. Dat is tenslotte wat de paus beoogt, nietwaar? Vandaag Hoofdstuk 1 en 2. Het gehele document is hier te vinden in het Engels.




Hoofdstuk 1: In het licht van het Woord
De Bijbel staat vol verhalen van families, geboortes, liefdesverhalen en familie-crises. Vanaf bladzijde één, waar Adam en Eva's familie verschijnt (Gen 4), tot aan het huwelijksfeest van de Bruid en het Lam (Openb 21:2,9) op de laatste bladzijde. Dit hoofdstuk staat vol met Bijbelverwijzingen, waar ik niet uitgebreid o…

5 leuke dingen die we gedaan hebben in de zomervakantie

Ik had eigenlijk gepland gewoon door te schrijven in de zomervakantie, maar daar is minder van gekomen dan ik had gedacht. Vakantie vieren, daar gaat een hoop tijd in zitten! Daarvan wil ik enkele hoogtepunten met jullie te delen.
Op 5: Wandeling door Amersfoort Ik hou sowieso van wandelen, maar mijn man niet zo. Een stadswandeling is dan een goed alternatief. Via een wandelsite hadden we een route gedownload. Voor de liefhebber, de gps-file werd geladen in OSM, een open source route-app.






Op 4: Boottochtje in Giethoorn Dit stond al tijden op de 'bucketlist' van Stud. Het weer viel niet helemaal uit zoals de app had voorspeld, dus we trotseerden toch maar de kans op regen. Gelukkig viel het reuze mee en konden we lekker varen in een niet al te drukke bootjesfile! We kwamen opvallend veel Israeli's en arabieren tegen. Alleen nog net niet samen in een bootje. En mijn telefoon had kuren waardoor de helft van de foto's, waaronder die van ons drieën, niet opgeslagen zijn.
Bu…