Doorgaan naar hoofdcontent

Bijbeltent

Onderkant van ronde tent met rode, gele, blauwe en groene banen.
Foto Daniel Novta

Vroeger mocht ik elke zomer naar de Bijbeltent, een vorm van evangelisatie die georganiseerd werd door de Gereformeerde Kerk in het dorp waar ik vandaan kom. 's Middags mochten de kinderen komen, 's avonds was voor volwassenen.

Eerst kregen we een Bijbelverhaal te horen, daarna was er een werkgedeelte. We kregen een werkboek waarin we vragen moesten beantwoorden, die gingen over wat we net hadden gehoord. Op een gegeven moment kwam de vraag voorbij: Wie heeft de wereld geschapen? Op school had ik natuurlijk geleerd, dat de wereld door toeval is ontstaan en vervolgens door toeval en door het recht van de sterkste geëvolueerd. Daar kwam geen God aan te pas.

God hoorde bij Christenen. En dat waren wij niet.

Maar er gebeurden twee dingen.

1) Door het verhaal uit Genesis dat we net gehoord hadden, begreep ik heel goed welk antwoord zij verwachtten;
2) Als ik eraan dacht dat ik God zou zeggen kreeg ik een blij gevoel. Heel anders dan het gevoel dat bij het vertellen van een leugen hoort. Mijn ouders zouden zeggen dat ik 'God' zei om het 'goed' te willen doen. Om gezien en geaccepteerd te worden door de groep.

Maar als ik expres een fout antwoord zou geven, zou ik me dan goed voelen?

Populair

Sunshine Blogger Award 2018

Lieve hemel, nee toch! Ik loop gauw naar de keuken en stop een vers warm knakworstcroissantje in mijn mond. Ik heb er al drie op, twee proefexemplaren niet meegerekend. Zoonlief is net naar boven vertrokken met een bordje met vijf er op.

Ik heb net de blog van Eke Brouwers gelezen, waarin zij 11 vragen beantwoordt, waarmee wij haar een beetje beter leren kennen. Ze was namelijk genomineerd voor de Sunshine Blogger Award 2018*, en onder de door haar beantwoorde vragen staat een lijstje waarin zij op haar beurt 11 blogs nomineert (en 11 vragen stelt). Het zou grappig zijn als ik daartussen stond, dacht ik, maar dat is natuurlijk helemáál niet zo (stop nog een worstenbroodje in mijn mond). Maar daar zie ik plots mijn naam staan. Hoe leuk is het, dat iemand zomaar aan je denkt. En daarmee het zonlicht doet schijnen (dat op deze sombere aprildag extra aangenaam is).

In ieder geval een worstenbroodje waard!


11 Vragen beantwoorden 1. Wat zou je willen worden of zijn als er geen belemmeringe…

Zeven werken van barmhartigheid

Wie kan de zeven werken van barmhartigheid opnoemen? Lambik probeert daar achter te komen in 'De Zeven Snaren' uit 1967. Anno 2016 is barmhartigheid het onderwerp van een heilig jaar, uitgeroepen door paus Franciscus. Ook is het het thema van een bijeenkomst van de kerk voor kinderen.

De eerste twee lukken nog wel. De hongerigen voeden, de dorstigen laven...

'De naakten kleden, de zieken bezoeken, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bevrijden en de doden begraven', vult Bud aan (eigenlijk noemt hij het hele rijtje opnieuw op, want aan halve rijtjes doet hij niet door zijn autisme). Ik ben trots op hem en ga ervan uit dat hij goed heeft opgelet bij de vormselvoorbereiding.

's Avonds bij het naar bed gaan zegt hij 'Mam, zal ik je laten zien waar ik de zeven werken van barmhartigheid geleerd heb?'. Graag, zeg ik en verwacht dat hij aankomt met het vormselwerkboek.

'Dat komt van de heks van Suske en Wiske', zegt Bud en vist het exemplaar van '…