Doorgaan naar hoofdcontent

Kip, wortelen en quinoa voor de feestdag van Sint Michael


Vandaag is het feest van de heilige aartsengel Michaël. Mijn favoriete heilige. Vandaag een bijpassend recept voor kip met appelbollen met bramen toe. En het gebed tot de heilige Michaël. Dit jaar moeten we het voor het eerst stellen zonder de, altijd zeer uitgebreide, input van de Vrije School. Maar zo komt er ook meer ruimte voor een katholieke invalshoek, die komt ook niet vanzelf je huiskamer binnenzeilen.

Recept


Wrijf de kip in met een mengsel van olie, soja, citroen (allemaal ongeveer twee eetlepels), twee tenen geperste knoflook, peterselie en tijm en stop wat partjes citroen in de holte. Doe de kip in een braadzak in de oven, vijf kwartier op 180 graden.

Het oorspronkelijke recept smoort de worteltjes in whiskey, maar ik vond het een beetje duur om hiervoor een hele fles te kopen dus ik heb alleen boter gebruikt. Was ook lekker. Verwarm de boter, voeg een winterpeen in stukken (of gewone wortelen) toe, scheutje water erbij, beetje zout, peper en suiker. In 10-15 min. gaar laten worden.

Kook de quinoa met vocht uit de braadzak van de kip (lekker!), eventueel aangevuld met water, en maak op smaak met olie, citroen, bieslook en stukjes abrikoos. Het kookvocht doet wonderen.


Recept appelbollen


Voor toe appelbollen in bladerdeeg. Schil de appels en verwijder het klokhuis. Vul ze met boter, suiker en bramen (Bud lust geen bramen dus die gaf ik rozijnen). Schijnbaar mag je na vandaag geen bramen meer eten omdat de duivel erop heeft gespuugd (ze waren nu ook al smakeloos moet ik zeggen:-).


Hier volgt het gebed tot Sint Michaël:

Heilige Aartsengel Michaël,

Verdedig ons in de strijd. Wees onze bescherming tegen de boosheid en de listen van de duivel.Wij smeken ootmoedig dat God hem Zijn macht doe gevoelen.En gij, vorst van de hemelse legerscharen, drijf Satan en de andere boze geesten, die tot verderf van de zielen over de wereld rondgaan, door de goddelijke kracht in de hel terug. Amen.

Populaire berichten van deze blog

Naar de kerk - of toch uitslapen?

'Waarom ga je ervanuit dat ik meega?', vraagt Bud, als ik hem om kwart over tien roep op een zondagmorgen. Daar sta ik dan met mijn goede gedrag en mijn mond vol tanden. Goede gedrag, want ik heb hem tot het láátste moment laten liggen.

'Je gaat toch altijd mee? De afspraak is... '
'Er is geen afspraak!!! Ik wil gewoon niet meer zo vaak naar de kerk!'

Ik heb ook ooit een afspraak met mezelf gemaakt, want anders komt er nooit wat van. Dan denk je elke zaterdagavond, zal ik morgen toch maar níet gaan want uitslapen is zo lekker! Ik heb regelmatig tot God geroepen dat hij mij dan maar op tijd wakker moet maken, als hij wil dat ik kom. En dan liet ik de hele strijd los. En werd doorgaans, soms maar net op tijd, wakker.

'Er is wel een afspraak', pareer ik met weinig succes, 'Je zou om de week meegaan...'
'Er is géén afspraak', onderbreekt hij me, 'je gaat toch geen afspraak maken over hoe vaak je naar de kerk gaat? Ik wil gewoon sóms gaa…

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…