Doorgaan naar hoofdcontent

Tarahumara Indianen, en hoe zij Romayne Wheeler inspireren

Tussen mijn schrijfsels vond ik een stukje van enkele jaren geleden(!). Over een klassiek geschoolde pianist die in een Indianenstam is gaan wonen. Hij zou bij ons in het dorp komen spelen om geld in te zamelen voor de Indianen. Een interessant verhaal. Hier volgt het stukje dat ik schreef, niet alleen over de Indianen.
Pianist Romayne Wheeler speelt in Veenendaal in de kerk.
In Veenendaal
Lekker zit ik te lezen in de Mantel van Maarten, het parochieblad van de kerk. Ik lees graag het hele blad, van achter naar voren. Een lang artikel valt op, over de Tarahumara Indianen. Gevraagd wordt een bijdage te leveren, maar ik zie geen gironummer of website.
Zondag na Pinksteren is er een viering samen met andere kerken om 10.00, en om 11.00 uur is er een eucharistieviering. Zo worden wij als kerkgangers gesplitst in twee groepen een oecumenische en een eucharistische groep. Een splitsing die ook doortrekt naar binnen, in mij. Waar ga ik heen? Omdat ik weet dat het antwoord zich niet zo eenvoudig laat vinden laat ik de vraag rusten.
Verder lezend, of eigenlijk terug bladerend, word ik geraakt. Ik voel een vurigheid in mijn hart. Ik ben beland bij het artikel 'Scherven: weggooien of bewaren'. Het gaat over een gelijmde vaas. Gelijmd, nadat hij in woede op de grond werd gesmeten.
Voor mij zie ik de vaas. Steeds sterker wordt het licht door de barsten schijnt. Als de vaas nog heel was geweest, had ik het licht niet kunnen zien. Ook een mooi beeld voor oecumene. De brokstukken van de oorspronkelijke kerk, bijeengehouden door de lijm van liefde. Maar in zijn gebroken en gelijmde toestand kan zij iets wat zij in haar oorspronkelijke toestand niet kon.
Dan zie ik de ondertekening van het stuk. Ds. Corja Menken-Bekius, dominee. Maar dat beeld van die gelijmde vaas, dat vind ik zo mooi. Dat doet mijn hart gloeien van liefde.  
En de Tarahumara Indianen, volgende keer wil ik wat meer lezen over de mensen die dat doen. Wat drijft jullie? Graag met website, en gironummer.


Nou die vraag werd beantwoord. Op een dag, ruim na het schrijven van dit stuk, ontmoette ik Emmy. Ze vertelde honderduit over een bijzondere pianist die bij de Tarahumara Indianen woonde. Eerst begreep ik er niets van want ze praatte nogal snel, maar langzamerhand werd me duidelijk dat zij hielp bij het regelen van concerten in Nederland. Elk jaar maakt Romayne Wheeler, de pianist, een tour door Europa, om met zijn pianospel geld in te zamelen voor het Tarahumara volk. De film die hij van zijn reis - en vooral ook van zijn meereizende vleugel - heeft gemaakt, vertoont hij onder begeleiding van live pianomuziek. Al weet ik niet of hij het dit jaar weer zo doet, want elk jaar is anders. Ik geloof trouwens dat de foto hieronder geen inzet is, maar dat die piano echt in dat weiland staat. Ik zei al, bijzonder.



Hieronder staat de concertlijst van 2017. Meestal wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd. Dat hangt vooral af van de locatie, in kerken bijvoorbeeld mag je geen toegangsprijs vragen.



Ik vond nog een concertlijst waar ook prijzen bij staan op radiostadmontfoort. Zelf ga ik in Driebergen. Daar mag ik die avond ook koffie schenken :-).

Populaire berichten van deze blog

Waar een deur dichtgaat, gaat een raam open

Het is grappig hoe dingen kunnen gaan. Tenminste, als je er later de grap van inziet. Tegeltjeswijsheden zijn een soort kapstok waaraan je vanalles kunt ophangen. Maar het kunnen ook dooddoeners zijn. Zo is er deze 'wijsheid' die ik de laatste tijd vaak in de kerk heb gehoord: Als er een deur sluit in je leven, zet God vaak een raam open. 

Ik heb zelf geen hele diepe gevoelens bij deze tekst. Hij werd bij ons thuis niet gebezigd. 'Niet zeuren, wij doen niet aan dichte deuren', zou voor mijn ouders een toepasselijker spreuk zijn. Toch kwamen, na het open-deurbeleid van de jaren '70, bij hen óók diverse soorten sloten, dievenklauwen en ander hang- en sluitwerk aan deuren én aan ramen.

Heel toepasselijk is in dit licht de enige tegeltjeswijsheid die daadwerkelijk op een tegel bij ons hing:

De mens wikt, God beschikt.

Deze tegel hing er overigens niet om de spreuk, maar om het mooie tegeltje en ook een beetje om de ironie jegens de God waar mijn ouders niet in zeiden t…

Over vandaag (bazaar, worst, 'blijf bij mij' en pepermunt)

In het winkelcentrum bij ons in de buurt was vandaag een bazaar. Twee weken geleden stond dat al aangegeven en sinds een week stond het ook in onze agenda. Maar auti-kind wilde er niet heen. 'Bel oma maar, dan kan ze ook mee', probeerde ik want dat vindt hij gezellig, maar oma was niet thuis.

Even later kwamen Bud, Stud en Jud, wij dus, aan bij de bazaar. Jud, ik dus, werd meteen al gallisch van de harde muziek. Bud, die niet zo'n last heeft van het volume maar wel van het soort muziek, begint te mopperen. 'Sluit je af', zegt Jud. 'Wat bedoel je dáár nu mee?', vraagt Bud. 'Gewoon, sluit je af voor de herrie, de mensen, of waar je dan ook maar last van hebt.' Er vond niet echt een overdracht van begrip plaats in dit gesprek dus Jud geeft maar toe: 'Ik kan het ook niet hoor.'

Men zegt vaak dat je je moet 'afsluiten'*, een schild optrekken, in een cirkel gaan staan of een mantel om doen. Afhankelijk van de overtuigingen van de persoon.…

De BowWowChallenge

'k Zat laatst gezellig DWDD te kijken via uitzending gemist. Anouk zou komen. Maar eerst werden we ingelicht over het verschijnsel van de BowWowChallenge. Iemand brengt een dure auto naar de carwash. Dat filmt hij, maar dan zoomt hij uit me de camera, en dan blijkt de dure auto een speelgoedautootje te zijn dat hij onder de douche heeft gezet! Het was dus nep. Ik moest er wel om lachen.

'Wat is er?', vroeg Bud, zonder op te kijken van EuroTruckSimulator2. Ik legde hem uit: Een BowWowChallenge, dat is iets nieuws.'

'Dat je dat nú pas voor het eerst ziet, dat ken ik'.

'Hoe lang ken jij dat al dan?'

'Eén dag', zegt hij. Pfff. Ik dacht wéken. Ik loop wel vaker achter het nieuws aan. Maar nu blijkt het mee te vallen.

'O nee toch, één dag, die haal ik nóóóit meer in', roep ik.

Het volgende onderwerp is lavalampen. Iets minder actueel. Ik heb ook een lavalamp! Drie zelfs: een rode, een groene en een blauwe. De blauwe had mijn man al toen ik he…